در رابطه با خودم هم همینطور بودم...مثلا از مرسده ی 4 سال پیش خوشم نمیومد به خاطر طرز تفکری که داشت...گاهی خودم رو سرزنش می کردم به خاطر بعضی تفکرات...از تفکر منظورم همون اعتقاد هم هست...
خلاصه هیچ موقع بین انسان و فکرش جدایی نمیدیدم...
اما حالا ...یه چیزی داره قلفلکم میده...یه چیزی مثل امید.....
چند وقتی است درگیر "استرس" و "افسردگی" هستم...اما هیچ وقت فک نمی کردم که من
مرسده ای هستم,که الان دچار استرس و افسردگی است...
یعنی خودم رو از این ها جدا نمی دیدم فک می کردم
من مرسده ی استرسی و افسرده هستم....
باور کنید بین این دو نگرش خیلی تفاوت وجود داره...
نگرش دوم به شدت مایوس کننده ,آزار دهنده است...باعث میشه آدم تو لاک خودش بره...چون فک می کنه این جزیی از خودشه...با این که چیز خوبی نیست...مثلا مثل کسی که یک چیز آزار دهنده روی صورتش داره...یا حتی یک بیماری مثلا غیر قابل درمان...
می خوام بگم این تفکر چقدر سخته...آدم رو اسیر می کنه...این فکر می کنی تو دقیقا افکارت هستی...حتی این دقیقا آدم رو یه جورایی به سمت دگم بودن,سنگ شدن پیش مبره...چون هر کسی ناخودآگاه دلش می خواد از خودش دفاع کنه...پس تبدیل میشه به آدمی که میخواد از یک سری افکار و اعتقادات دفاع کنه....و چون خودش رو مساوی با اون ها میبینه تغیر دادنشون خیلی سخت میشه ....ما به این آدم ها می گیم دگم....
اما حالا اگه این طور نگاه کنیم که افکار آدم فقط مثل یک سیال هستن که در قالب ذهن ریخته میشن......
این دیدگاه خیلی رهایی بخش است....به انسان اجازه میده افکار قدیمی شو دور بریزه....ذهنش رو خالی کنه و باز با یک آب سرد و
گوارا و تازه پرش کنه...هر روز هر ساعت....
این باعث میشه آدم هیچ وقت درگیره یک فکر یک اعتقاد نشه....اعتقاد داشتن با "اسیر" اعتقادات بودن فرق داره...
به نظرم رها بودن یعنی انتخاب یک فکر در حالی که بقیه اعتقادات را هم میبینی....رهایی یعنی زندگی با یک سری اعتقادات در حالی که میدونی ممکنه همشون اشتباه باشن...اما این دلیل بر بد بودن تو نیست چون اگه رها باشی می تونی از اون اعتقاد اشتباه, اون فکر, اون عادت,اون روند اشتباه هم رها شی .....
و باز دوباره یک چیزهایی رو انتخاب کنی و مدتی باهاشوم زنده باشی تا دوباره بفهمی که کامل تر از این فکر هم وجود داره حتی اگه خیلی با این اعتقاد الان متفاوت باشه و حتی کاملا متضاد....
رهایی یعنی داشتن یک اعتقاد در حالی که این توانایی رو داشته باشی که اگه یه جایی "عقل" و "منطق" بهت گفت این تفکر اشتباه است ,بتونی بپذیری و نه این یک عمر از اون فکر اشتباه دفاع کنی فقط چون فکر "تو" بوده..........
0 نظرات:
ارسال يک نظر